วันนี้ต้อง Present SE ครับ วุ่นวายกันน่าดู เห็นทุกกลุ่มปั่นงานกันจนวินาทีสุดท้าย เหนื่อยจริงๆ
และแล้วการ Present ก็ผ่านไปได้อย่างไม่ค่อยราบรื่นเท่าไร(โดนอาจารย์ติงอยู่หลายจุด) แต่ว่ามันก็ยังผ่านไปได้ เสร็จไปอีกงาน
ตอนเย็นก็ต้องมาวางแผนจัดคนทำงานในจุฬาวิชาการอีกครับ เพราะพรุ่งนี้จะประชุมแล้ว ยังไม่ลงตัวเท่าไร งานก็ไม่ค่อยจะเดิน
ต้องรีบๆๆๆแล้ว งานเยอะจริงๆ
ปล.วันนี้เพิ่งเห็นว่าลืม publish ตั้งหลายอัน แค่กด save ไว้เฉยๆ เบลอจริงๆ
ไม่ได้เข้าบอร์ด Creativity เลยในสัปดาห์ที่แล้ว เพราะมันเป็นช่วงสอบ พอวันนี้เข้าไปปรากฏว่าเจอเรื่องช๊อก อาจารย์ธงชัยประกาศถามว่ามีชื่อใครที่ช่วยงาน Thailand Memory Championship ตกหล่นไปรึป่าว ซึ่งเขาคนนั้นคือผมเต็มๆครับ ไม่มีชื่อ และอาจารย์ก็บอกให้รีบส่งชื่อไปตั้งแต่อาทิตย์ที่แล้ว ซึ่งมาตอนนี้คงไม่ทัน แล้ว และผมคงจะไม่ได้ประกาศนียบัตร
ไอเรื่องประกาศนียบัตรไม่ได้ก็เสียใจในระดับหนึ่งครับ แต่เสียใจกว่าที่อาจารย์จำผมไม่ได้(เป็นคนที่เดียวที่เป็นกรรมการในห้องสอบแล้วอาจารย์จำไม่ได้) อุตส่าห์ทำงานใกล้ชิดกับอาจารย์ และเป็นคนแรกที่เสนอตัวไปเป็นกรรมการในห้องสอบ แต่อาจารย์จำผมไม่ได้ แงๆๆๆๆๆๆ เสียใจแบบบอกไม่ถูกอะครับ เหอๆ :’(
วันนี้ได้กลับมาเรียนอีกครั้ง จริงๆแล้วต้องมีสอบอีกตัวคือ Formal แต่อาจารย์กำหนดเป็นวันพฤหัสหน้า(แอบเซ็ง เพราะไม่ชอบการยืดเยื้อ)
วันนี้งดเรียนCG เลยมานั่งทำงาน SE กัน รู้สึกว่างานมันเยอะจริงๆ ทำเท่าไรก็ไม่หมด ช่วงนี้ดูจะหมดไฟในการเรียนเสียจริงๆ
แต่จะให้เวลาผ่านไปเฉยๆไม่ได้ เพราะนี่ก็ปีสุดท้ายแล้ว ผมก็ต้องเตือนตัวเองอยู่เรื่อยๆให้หาอะไรทำ ตอนนี้ก็เลยต้องมาวุ่นกับเรื่องจุฬาวิชาการอีกเรื่อง เพราะได้เข้าไปรับงานมาทำแล้ว เหนื่อยแต่สู้นะคร้าบ
จริงๆแล้วมันเป็นเรื่องที่แสนจะธรรมดามากๆ แต่ผมเห็นว่ามันเป็นสิ่งที่ได้ผลจริงๆครับ
นั้นก็คือการอ่านหนังสือประวัติของคนหลายๆคน การอ่านเหล่านี้ผู้เขียนแต่ละคนก็จะถ่ายทอดประสบการณ์ของตัวเองลงไปในหนังสือ ทำให้เราได้เรียนรู้อะไรใหม่ๆจากชีวิตของเค้า โดยเราไม่ต้องไปเจอเอง นับว่าเป็น short cut จริงๆ
ยิ่งเราอ่านเท่าไร เราก็ยิ่งรู้มากเท่านั้น
ลองดูนะครับ 
หลังจากเฮิร์ทกับการสอบที่ผ่านไป วันนี้ขอมาเลียแผลใจให้หายช้ำ
ผมยังเซ็งไม่หายกับเมื่อวานที่ผมทำข้อสอบไม่ทัน(อย่างมาก) ซึ่งผมเซ็งอย่างนี้มานานมากแล้ว
จนผมต้องบอกกับตัวเองว่าเลิกคิดได้แล้ว เพราะคิดมากไปไม่ได้ทำให้อะไรดีขึ้นมา
วันนี้จึงขอพักผ่อนให้เต็มที่รอรับศึกต่อไปครับ!
ผมเซ็งมากๆๆๆๆๆๆๆถึงมากที่สุดครับ วันนี้จุดอ่อนของผม มันเล่นผมอีกแล้ว
ผมเป็นคนทำข้อสอบช้าครับ แต่ว่าผมจะถูกกับพวกข้อสอบยากๆที่ให้เวลาหน่อย แต่วันนี้สิครับ เจอข้อสอบ AI ซึ่งมันเยอะมากๆ ผมเลยเว้นขาวไปซะ 35/100 คะแนน เซ็งสุดยอด
ช่วงหลังๆเจอวิชา Speed Test แล้วเดี้ยงครับ วิชาภาคส่วนมากจะไม่มีแนวนี้ แต่วันนี้โดนไปครับ
ผมควรจะปรับปรุงจุดอ่อนจุดนี้ได้แล้ว!!!! เพราะคนทำอะไรเร็วมักจะได้เปรียบ
เพราะฉะนั้น ข้อพูดกับตัวเองว่า ผมเป็นคนทำอะไรเร็วมากๆ ผมเป็นคนทำอะไรเร็วมากๆ ผมเป็นคนทำอะไรเร็วมากๆ ผมเป็นคนทำอะไรเร็วมากๆ ผมเป็นคนทำอะไรเร็วมากๆ
วันนี้เพิ่งจะสอบวิชาแรกเสร็จไปนั้นก็คือ SE รู้สึกโล่งใจขึ้นมาอีกเป็นกอง แม้ว่าจะทำผิดไปพอสมควร
ช่วงหลังๆนี้ผมชักจะรู้สึกเบื่อการเรียนการสอบเข้าไปทุกที เมื่อสอบเสร็จจึงดีใจมากๆเป็นพิเศษ
แต่ว่า ก็ยังเหลืออีก2วิชาครับ คือ AI วันพุธนี้ ส่วน Formal ยังไม่รู้
วันนี้ขอพักสบายๆอีก1วัน แล้วพรุ่งนี้ค่อยอ่าน AI ละกัน อิอิ
วันนี้ผมนำเทคนิคการพัฒนาตัวเอง ที่ได้พบจากหนังสือของท่านชุติปัญโญมาฝากครับ
“ใจที่แคบลงย่อมหมายถึงโอกาส ที่จะได้เรียนรู้เรื่องราวต่างๆ น้อยลงไปด้วยทำให้ชีวิตจมจ่อมอยู่กับสิ่ง ที่ตัวเองคิดแต่เพียงฝ่ายเดียว แม้จะมีสิ่งดีงามผ่านเข้ามา ก็ไม่สามารถที่จะสัมผัสสิ่งนั้นได้”
คำพูดนี้เป็นจริงแน่ๆ จากการที่ผมได้อ่านมา คนเรามักจะมีความยึดมั่นถือมั่นในตัวเองอยู่สูง ดังนั้นเราจึงควรทำจิตใจให้กว้าง เปิดใจให้มองเห็นความจริงในชีวิต ซึ่งภาษาพระเรียกว่า สัมมาทิฏฐิ
เราควรเอามาประยุกต์ในชีวิตประจำวันเช่นกันนะครับ เพื่อฟังเสียงจากผู้อื่นบ้าง บางทีเราจะได้อะไรดีๆอย่างไม่คาดฝันนะครับ
วันนี้วันเข้าพรรษาครับ หยุดอีกวัน
วันนี้ผมก็อ่านๆหนังสือสอบ+ทำ SE ซึ่งมันก็ค่อนข้างน่าเบื่อ แต่ช่วงที่ทำ SE นี่แอบเปิดเวบดูราคาหุ้นไปด้วย(วันนี้ตลาดหุ้นเปิด ธนาคารก็เปิด) ทำให้ไม่มีสมาธิอย่างมาก 555 กว่าจะทำงานเสร็จ เสียเวลามากๆ แถมยังอ่านหนังสือได้นิดเดียว เห้อออ
ทีหลังรู้ว่าถ้าจะต้องทำงาน คงต้องตั้งกฎเหล็กว่าอย่าเปิดโปรแกรมที่ไม่เกี่ยวข้อง ไม่งั้นสมาธิแตกซ่าน ไม่เป็นอันทำงานพอดี
ผมจะต้องมีวินัยในตัวเองมากกว่านี้ครับ!
วันนี้ร้านซีรอกคนแน่นสุดๆ ถ้าจะซีรอกต้องต่อคิว ถ้าทิ้งไว้ไม่ได้ซีรอกได้ เพราะเค้าจะทำให้คนรอคิวก่อน
ดีที่เราคิดแผนการไว้หมดแล้ว อิอิ ไปถึงตอนเช้าก็รีบขอต้นฉบับเพื่อนไว้ก่อน พอตอนเที่ยงก็ไปซีรอกที่ศาลาพระเกี้ยว กลับมาตอนบ่ายเอามาคืนเพื่อนพอดี เสร็จสมบูรณ์ตามแผน มีชีตอ่านครบ สบายใจ 555
ขั้นต่อไปก็คือเอาชีตไปอ่านตามวันเวลาที่มีเหลืออยู่
นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า จะทำอะไรให้วางแผนได้ดีก่อนนะ จะได้ราบรื่น อิอิ
